( * ( وَلَقَدْ نَعْلَمُ أَنَّكَ يَضِيقُ صَدْرُكَ بِما يَقُولُونَ ) * ) . روح لطيف تو و قلب حساست ، نمىتواند اينهمه بدگويى و سخنان كفر و شرك آميز را تحمل كند و به همين دليل ناراحت مىشوى . ولى ناراحت مباش براى زدودن آثار سخنان زشت و ناهنجارشان « به تسبيح پروردگارت بپرداز و در برابر ذات پاكش سجده كن » ( * ( فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ وَكُنْ مِنَ السَّاجِدِينَ ) * ) ! چرا كه اين تسبيح خداوند اولا اثرات بد گفتار آنها را از دلهاى مشتاقان اللَّه مىزدايد ، و از آن گذشته به تو نيرو و توان مىبخشد ، نور و صفا مىدهد ، روشنايى و جلا مىآفريند ، پيوندت را با خدا محكم مىكند ، اراده ات را نيرومند مىسازد ، و به تو قدرت تحمل بيشتر و جهاد پىگيرتر و قدم را سختر مىبخشد . لذا در روايات از ابن عباس مىخوانيم : هنگامى كه پيامبر ( ص ) غمگين مىشد به نماز برمىخاست و « آثار اين حزن و اندوه را در نماز از دل مىشست » و سرانجام آخرين دستور را در اين زمينه به او مىدهد كه دست از عبادت پروردگارت در تمام عمر بر مدار « و همواره او را بندگى كن تا يقين فرا رسد » ( * ( وَاعْبُدْ رَبَّكَ حَتَّى يَأْتِيَكَ الْيَقِينُ ) * ) . معروف و مشهور در ميان مفسران اين است كه منظور از « يقين » در اينجا همان مرگ است و به اين جهت مرگ ، يقين ناميده شده كه يك امر مسلم است ، و انسان در هر چيز شك كند در مرگ نمىتواند ترديد به خود راه دهد . و يا اينكه به هنگام مرگ پرده‌ها كنار مىرود و حقايق در برابر چشم انسان آشكار مىشود ، و حالت يقين براى او پيدا مىگردد . در سوره مدثر آيه 46 و 47 از قول دوزخيان مىخوانيم : وَكُنَّا نُكَذِّبُ